"AFTERSUN" W REŻYSERII CHARLOTTE WELLS, CZYLI KILKA SŁÓW O FILMIE Z OGROMNYM ŁADUNKIEM EMOCJONALNYM.

Źródło foto; Materiały Internetowe 

"Mówią, że czasami musi nastać cisza, aby potem znowu zapisać kartkę słowem" 

Podobnie było i w moim przypadku, dość długo tu nie zaglądałam, nic nie pisałam. Aż do momentu, kiedy obejrzałam film, który mną poruszył i dotknął wewnętrznie.  Zachęcam do lektury.

"AFTERSUN" to brytyjsko-amerykański dramat filmowy w reżyserii Charlotte Wells, z 2022 roku. Opowiada o wspólnych wakacjach w Turcji  11-letniej Sophie  w tej roli na ekranie (Frankie Corio) i jej taty, 30-letniego Caluma, w którego wcielił się (Paul Mescal) 

FILM, KTÓRY NIE KAŻY MUSI ROZUMIEĆ, ALE Z PEWNOŚCIĄ KAŻDY POCZUJE...

Charlotte Wells tworzy kino, które nie każdy musi zrozumieć, ale każdy na swój sposób je poczuje. Akcja filmu dzieje się u schyłku lat 90–tych oddając klimat tureckiego kurortu. 

"Wspomnienia z tamtego czasu, uchwycone zostały przez kamerę VHS, która służy dorosłej już bohaterce do rozliczania się z własną przeszłością. Wakacje tych dwoje na pierwszy rzut oka, wydają się być miłe i przyjemne. Spędzają razem czas, chodzą na plażę, korzystają z lokalnych atrakcji. Z daleka - na nagraniach - wyglądają na szczęśliwych. Jak się potem zorientujemy to szczęście jest pozorne."

KINO TYLKO Z POZORU SENTYMENTALNE...

Widzimy młodego ojca, Caluma, który niezwykle się stara zadbać o komfort dorastającej córki i być po prostu dobrym tatą. Troszczy się o nią, podsuwa ciekawe książki do poczytania, gra razem z nią w gry, żartują wygłupiają się. Jednak pod pozornym luzem skrywa się coś jeszcze... Dostrzegamy ,że z czasem ojciec próbuje skrzętnie ukrywać przed córką poważniejsze problemy. W chwilach ,kiedy zostaje sam widzimy przygaszonego, smutnego, nerwowego człowieka, którego ewidentnie coś gryzie.

"Mamy wrażenie, jak gdyby próbował zmienić swoje wcześniejsze życie, w którym  popełniał wiele błędów. Jak gdyby dręczyły go nieustanne wyrzuty sumienia."

To subtelna opowieść, która przez długi czas sprawia wrażenie cichej, kruchej i pięknie męczącej wakacyjnej historii.  Utkana z nieostrych zdjęć, w rezultacie jednak tworzy coś, co staje się potężnym, trudnym do wyrażenia ładunkiem emocjonalnym. Polecam Wam ten film zdecydowanie! Jednocześnie zdaje sobie sprawę, że każdy będzie go interpretował na swój sposób.